Derin çalışma: daha az saat, daha derin düşünme

Derin çalışma, bilgisayar bilimi profesörü Cal Newport'un popülerleştirdiği, zihinsel olarak zorlayıcı işlere kesintisiz ve odaklı çaba için kullanılan bir terim. Öğrenciler için notunu gerçekten ilerleten iştir: daha önce görmediğin problemleri çözmek, bir argüman yazmak, yarım bildiğin materyalde kendini test etmek. Aynı zamanda grup sohbetleri, e-posta ve not toparlama tarafından en kolay dışarı itilen iştir.

Bu rehber bir öğrencinin haftasında neyin derin çalışma sayıldığını, bir bloğun ne kadar uzun olması gerektiğini, görev değiştirmenin neden göründüğünden pahalı olduğunu ve derslerle dolu bir güne iki derin seansı nasıl sığdıracağını gösteriyor.

Yüzeysel iş işe yaramaz değil. Slaytların indirilmesi gerekir. Sorun, yüzeysel görevlerin verimli hissettirmesi ve başlaması kolay olması; bu yüzden günü doldurmak için genişlerler. Derin görevler zahmetli ve ertelenmesi kolaydır. Plan olmazsa yüzeysel iş kazanır.

Yararlı bir test: bu görev dün yapamayacağın bir şey üretiyor mu? Bitmiş bir problem seti, bir taslak paragraf, hatırladığın ve kaçırdığın şeylerin listesi. Cevap hayırsa büyük olasılıkla yüzeyseldir.

Yönetim araştırmacısı Sophie Leroy bu konuda iki deney yaptı. BPS Research Digest'in açıkladığı gibi, ilk görev bitmeden yeni bir göreve geçen kişilerde zihinlerinin hâlâ ilkinde olduğuna dair işaretler görüldü ve ikinci görevde daha kötü yaptılar. İlk görevi süre sınırıyla bitirenler daha az artık taşıdı ve daha iyi yaptı.

Buradan iki pratik kural çıkıyor. Birincisi, derin bir bloğun sırasında mesajlara bakma, çünkü her bakış yeni bir artık eker. İkincisi, her bloğu temiz kapat: ya bir üniteyi bitir ya da tam nerede bıraktığını ve sırada ne olduğunu iki satırlık bir notla yaz. O not zihninin bırakmasını sağlar.

Alışkanlık hâline gelmiş çoklu görev süzmeyi de zorlaştırabilir. Bir Stanford çalışması yoğun medya çoklu görevcilerinin ilgisiz bilgiden daha çok dikkatinin dağıldığını ve görev değiştirmede hafif çoklu görevcilerden daha yavaş olduğunu buldu. Tek göreve çalışmak odağa çalışmaktır.

Bilinçli pratik araştırması yararlı bir ölçüt veriyor. Üst düzey bir konservatuvardaki kemancılarla yapılan 2019 tekrarı çalışmada en iyi çalanlar haftada yaklaşık 22,7 saat, iyi çalanlar ise yaklaşık 30,7 saat tek başına pratik yaptığını bildirdi. Bu, mesleği buna bağlı insanlar için günde kabaca 3,2 ila 4,4 saat. En iyi çalanların en çok pratik yapanlar olmadığına da dikkat et. Yalnızca süre değil, kalite önemliydi.

Dersleri, laboratuvarları ve işi olan öğrenciler için gerçekçi hedef, yoğun günlerde bir, daha hafif günlerde iki derin blok. Bunun dolu bir haftalık yüke nasıl uyduğunu merak ediyorsan günde kaç saat ders çalışılmalı rehberimiz toplamı belirlemene yardım eder.

1. Görevi bir gece önce seç. Tek satırla yaz: Termodinamik setindeki 1-6. problemleri bitir. Karar verilmiş bir göreve uyanmak ilk 15 dakikayı kurtarır.
2. Odayı hazırla. Telefon başka odada, bir pencere açık, materyaller hazır.
3. Zamanlayıcı kullan. Beş dakikalık molayla iki 45 dakikalık yarım ya da odağın izin veriyorsa tek bir 60-90 dakikalık aralıkla çalış. Pomodoro tekniği daha kısa başlayıp artırmak için iyi bir yoldur.
4. Yüzeysel işleri topla. Mesajları cevapla ve idari işleri derin görevlerin arasında değil, sabit bir 30 dakikalık dilimde yap.
5. Bloğu kapat. Nerede bıraktığını ve sonraki adımı yaz.

Derin çalışma doğal olarak aktif hatırlama ile eşleşir. Kitabı kapat ve bir konu hakkında hatırladığın her şeyi yaz, sonra kontrol et. Ya da bir örnek cevaba bakmadan önce açık uçlu soruları tam cümlelerle cevapla. Bu görevler rahatsız edicidir ve amaç da budur. Zor hissettiren çaba çoğu zaman kalıcı olandır; araştırmacılar bu örüntüye istenen zorluklar der.

Derin çalışma, büyük getirisi olan küçük bir günlük taahhüttür. Bir ya da iki bloğu koru, onları en zor aktif görevlerinle doldur, telefonu uzak tut ve her bloğu temiz kapat. Bir dönem boyunca bu saatler gerçek farkı oluşturur. Dikkatini bloğun içinde tutmak için derse nasıl odaklanılır rehberimizi oku.