Metoda Cornella: notatki, które odpytują cię same
W metodzie Cornella notatki dzielisz na trzy części: szeroką kolumnę na zapiski z zajęć, wąską kolumnę haseł z pytaniami, które piszesz potem, i krótkie podsumowanie na dole. Powtarzasz, zasłaniając notatki, czytając każde pytanie i odpowiadając z pamięci, więc strona jest jednocześnie testem.

Większość notatek pisze się raz, a potem czyta wiele razy, czyli na odwrót. Metoda Cornella to naprawia, dając każdej stronie drugie zadanie: najpierw zapisuje, co usłyszałeś na zajęciach, a później odpytuje cię z tego. Układ wygląda prosto, ale korzyść bierze się z tego, co robisz z pustą kolumną po wykładzie. Takie notatki z czasem zamieniają się w test.
System opracował Walter Pauk, profesor pedagogiki na Cornell, i opisał w książce How to Study in College. Własne Learning Strategies Center uczelni Cornell nadal uczy go studentów. Poniżej znajdziesz układ strony, przykład i rutynę powtórek, od której możesz zacząć w tym tygodniu.
Jak przygotować stronę notatek metodą Cornella?
Narysuj poziomą linię około pięciu wierszy nad dołem strony na podsumowanie. Potem narysuj pionową linię tak, by lewa kolumna zajmowała mniej więcej jedną czwartą do jednej trzeciej szerokości. Duży prawy obszar jest na notatki podczas zajęć.
Potrzebujesz trzech stref, które narysujesz ręcznie w minutę albo raz zaprojektujesz jako szablon do wydruku.
- Kolumna notatek (po prawej, szeroka): to, co zapisujesz podczas wykładu lub czytania. Krótkie frazy, a nie pełne zdania.
- Kolumna haseł (po lewej, wąska): na zajęciach zostaje pusta. Po zajęciach dodajesz pytania i słowa kluczowe wskazujące na notatki obok.
- Pasek podsumowania (na dole): od dwóch do czterech zdań własnymi słowami, o czym była cała strona.

Zostawiaj odstępy między ideami w kolumnie notatek. Każdy odstęp to miejsce, w którym później stanie hasło. Jeśli notatki są upchane od brzegu do brzegu, twoje pytania nie będą miały gdzie się ustawić.
Co pisać w kolumnie haseł?
Pisz pytania, na które odpowiadają notatki obok. Dobre hasła pytają dlaczego, jak albo czym się różni, a nie tylko co. Na każde hasło powinno dać się odpowiedzieć jednym lub dwoma zdaniami bez zerkania.
Kolumna haseł to serce metody i jednocześnie miejsce, w którym większość się myli, bo wpisują do niej nagłówki, jak "Fotosynteza" albo "Przyczyny I wojny światowej". Nagłówek mówi tylko, gdzie jesteś, a pytanie zmusza do wyciągnięcia odpowiedzi z pamięci.
Oto przykład z wykładu z biologii. Kolumna notatek mówi: reakcje świetlne zachodzą w błonie tylakoidów, zużywają wodę, uwalniają tlen, wytwarzają ATP i NADPH. Słabe hasło to "Reakcje świetlne". Mocne hasła to:
- Gdzie zachodzą reakcje świetlne?
- Co wchodzi, a co wychodzi z reakcji świetlnych?
- Dlaczego roślina uwalnia tlen na tym etapie?

Zauważ, że każde hasło to w istocie awers fiszki, a notatki obok to rewers. Dlatego strony Cornella tak łatwo zamieniają się w talie. Jeśli już używasz kart, nasz poradnik o zamianie notatek w fiszki pokazuje, jak przenieść najlepsze hasła.
Dlaczego notatki metodą Cornella działają lepiej niż zwykłe?
Wbudowują praktykę przywoływania w stronę. Zasłonięcie notatek i odpowiadanie na hasła to mały test, a sprawdzanie się daje lepszą pamięć długoterminową niż ponowne czytanie tego samego materiału.
Sam układ nie jest magiczny. Korzyść bierze się z kroku powtórki, który jest formą active recall. W znanym badaniu Roedigera i Karpicke'a studenci, którzy rozwiązywali testy przywołania tekstu, pamiętali z niego 61% po tygodniu. Studenci, którzy tylko czytali go cztery razy, pamiętali 40%. Ponowne czytanie wydawało się wygodniejsze w danej chwili, ale znacznie gorzej utrzymywało się w ciągu następnego tygodnia.

Drugi powód to fakt, że pisanie haseł zmusza do przetworzenia materiału. Badanie Muellera i Oppenheimera wykazało, że studenci piszący notatki z wykładu na klawiaturze mieli tendencję do przepisywania mówcy słowo w słowo i wypadali gorzej w pytaniach koncepcyjnych. Zamiana notatek w pytania jest przeciwieństwem przepisywania, bo nie zadasz dobrego pytania o coś, czego nie zrozumiałeś.
Jak co tydzień powtarzać notatki metodą Cornella?
Uzupełnij hasła i podsumowanie w ciągu 24 godzin. Potem dwa lub trzy razy w tygodniu zasłoń kolumnę notatek, odpowiadaj na każde hasło na głos i zaznaczaj te, które ci umknęły. Następną sesję poświęć zaznaczonym hasłom.

Prosty system oznaczeń przyspiesza to. Stawiaj kropkę przy haśle za każdym razem, gdy je pomijasz. Hasła z dwiema lub więcej kropkami trafiają na krótką listę na następną sesję. Hasła, na które odpowiesz czysto trzy razy z rzędu, możesz pominąć do tygodnia egzaminu. To rozłożenie w czasie opiera się na tej samej logice co powtórki rozłożone w czasie: powtarzaj to, co blednie, a nie to, co już umiesz.
Jakie są częste błędy w metodzie Cornella?
Duże to pisanie kolumny haseł podczas zajęć, używanie nagłówków zamiast pytań, pomijanie podsumowania i nigdy nie zasłanianie notatek, by się sprawdzić. Każdy z nich zamienia system z powrotem w zwykłe notatki.
- Wypełnianie haseł na zajęciach. Jesteś zajęty słuchaniem. Hasła pisane później są lepsze, bo wiesz, które idee były ważne.
- Etykiety tematów jako hasła. "Mitoza" to etykieta. "Co dzieje się z chromosomami w anafazie?" to hasło.
- Podsumowania wymieniające tematy. "Ta strona dotyczy enzymów" nic nie mówi. "Enzymy przyspieszają reakcje, obniżając energię aktywacji, a ciepło lub pH mogą zmieniać ich kształt" to podsumowanie.
- Nigdy nie sprawdzać się. Jeśli za każdym razem czytasz prawą kolumnę, to wielokrotnie czytasz. Zasłoń ją.
Linijka podsumowania zasługuje na dodatkową uwagę. Pisanie jej to mały akt kompresji, ta sama umiejętność, którą opisuje nasz poradnik jak streścić rozdział. Jeśli nie umiesz streścić strony w kilku zdaniach, ta strona wymaga ponownego spojrzenia przed egzaminem.
Czy można używać metody Cornella cyfrowo?
Tak. Wystarczy dwukolumnowa tabela w dowolnej aplikacji do notatek, z podsumowaniem jako ostatnim wierszem. Zasada jest ta sama: ukryj prawą kolumnę podczas powtórki. Niektórzy wklejają prawą kolumnę do narzędzia i proszą o pytania, a potem ręcznie je poprawiają. Jeśli spróbujesz tego w LearnKit, traktuj wygenerowane pytania jako szkic. Twoje własne hasła są często ostrzejsze, bo wiesz, co podkreślał nauczyciel.
Zacznij od małego. Przygotuj jedną stronę na następny wykład, napisz pięć haseł tego samego wieczoru i sprawdź się z nich dwa dni później. Jeśli pominiesz dwa z pięciu, metoda już działa: pokazała ci, czego się uczyć, zanim zrobił to egzamin.
Najczęściej zadawane pytania
Czy metoda Cornella nadaje się do matematyki?
Może. Wpisz kroki rozwiązania w kolumnie notatek i używaj haseł typu "Jaki jest pierwszy krok, gdy równanie ma ułamek?". Przy dużych zestawach zadań połącz stronę z zadaniami ćwiczeniowymi, bo matematyki uczy się przez robienie, a nie czytanie kroków.
Jak duża powinna być kolumna haseł?
Mniej więcej jedna czwarta do jednej trzeciej szerokości strony wystarcza na krótkie pytania. Jeśli hasła ciągle się rozlewają, twoje porcje notatek mogą być za duże. Rozbij je na mniejsze idee z hasłem każda.
Czy przepisywać notatki metodą Cornella na czysto?
Zwykle nie. Przepisywanie zajmuje czas i głównie kopiuje. Ten czas lepiej wydać na hasła, podsumowanie i sprawdzanie się. Przepisz tylko stronę, której nie dało się odczytać.
Czy mogę używać metody Cornella do lektur?
Tak. Rób notatki po prawej podczas czytania fragmentu, potem zamknij książkę i napisz hasła po lewej. Notatki z lektur często dają lepsze hasła niż notatki z wykładów, bo możesz kontrolować tempo.
Źródła
- The Cornell Note Taking System, Cornell University Learning Strategies Center (Pochodzenie systemu u Waltera Pauka i How to Study in College)
- Test-enhanced learning: taking memory tests improves long-term retention, Psychological Science (Roediger and Karpicke, 2006) (Pamięć po tygodniu 61% po powtarzanym testowaniu wobec 40% po powtarzanej nauce (eksperyment 2))
- The pen is mightier than the keyboard: advantages of longhand over laptop note taking, Psychological Science (Mueller and Oppenheimer, 2014) (Dosłowne przepisywanie w notatkach z laptopa wiązało się z gorszymi wynikami koncepcyjnymi)



