Cornell methode: de pagina die jou terug overhoort

De meeste aantekeningen worden eenmaal geschreven en daarna vaak herlezen, wat verkeerd om is. De Cornell methode lost dat op door elke pagina een tweede taak te geven: eerst bewaart ze wat je in de les hoorde, later overhoort ze je erop. De indeling ziet er simpel uit, maar de winst komt van wat je met de lege kolom doet nadat het college is afgelopen.

Het systeem is ontwikkeld door Walter Pauk, hoogleraar onderwijs aan Cornell, en beschreven in zijn boek How to Study in College. Het eigen Learning Strategies Center van Cornell leert het studenten nog steeds. Hieronder vind je de indeling van de pagina, een uitgewerkt voorbeeld en een herhaalroutine waarmee je deze week kunt beginnen.

Je hebt drie zones nodig, die je in een minuut met de hand tekent of één keer als afdrukbaar sjabloon ontwerpt.

• Aantekeningenkolom (rechts, breed): wat je tijdens het college of het lezen noteert. Korte zinsdelen, geen volledige zinnen.
• Aanwijskolom (links, smal): in de les blanco gelaten. Na de les voeg je vragen en kernwoorden toe die naar de aantekeningen ernaast verwijzen.
• Samenvattingsstrook (onderaan): twee tot vier zinnen in je eigen woorden die zeggen waar de hele pagina over ging.

Laat ruimte tussen ideeën in de aantekeningenkolom. Elk gat is waar later een aanwijzing komt. Staan de aantekeningen van rand tot rand volgepakt, dan hebben je vragen nergens om op aan te sluiten.

De aanwijskolom is het hart van de methode, en ook waar de meeste studenten fout gaan, omdat ze er kopjes in kopiëren, zoals „Fotosynthese” of „Oorzaken van WOI”. Een kopje vertelt je alleen waar je bent, terwijl een vraag je het antwoord uit je geheugen laat halen.

Hier is een voorbeeld uit een college biologie. De aantekeningenkolom zegt: lichtreacties vinden plaats in het thylakoïdmembraan, gebruiken water, geven zuurstof af, maken ATP en NADPH. Een zwakke aanwijzing is „Lichtreacties”. Sterke aanwijzingen zijn:

• Waar vinden de lichtreacties plaats?
• Wat gaat erin en wat komt eruit bij de lichtreacties?
• Waarom geeft de plant in deze fase zuurstof af?

Merk op dat elke aanwijzing eigenlijk de voorkant van een flashcard is en de aantekeningen ernaast de achterkant. Daarom zijn Cornell-pagina's zo makkelijk om te zetten in sets. Gebruik je al kaarten, dan laat onze gids over aantekeningen omzetten in flashcards zien hoe je de beste aanwijzingen overzet.

De indeling zelf is geen magie. De winst komt van de herhaalstap, een vorm van active recall. In een bekend onderzoek van Roediger en Karpicke onthielden studenten die ophaaltoetsen over een tekst deden daar een week later 61% van. Studenten die hem alleen vier keer herlazen, onthielden 40%. Herlezen voelde op het moment zelf prettiger, maar hield de week erna veel slechter stand.

Een tweede reden is dat aanwijzingen schrijven je dwingt de stof te verwerken. Een onderzoek van Mueller en Oppenheimer vond dat studenten die collegeaantekeningen typten de spreker vaak woord voor woord kopieerden, en het slechter deden op begripsvragen. Je aantekeningen omzetten in vragen is het tegenovergestelde van kopiëren, want je kunt geen goede vraag stellen over iets wat je niet begrijpt.

Een eenvoudig markeersysteem houdt dit snel. Zet een stip naast een aanwijzing elke keer dat je hem mist. Aanwijzingen met twee of meer stippen komen op een korte lijst voor je volgende sessie. Aanwijzingen die je drie keer achter elkaar goed beantwoordt, kun je overslaan tot de tentamenweek. Dit spreiden volgt dezelfde logica als gespreide herhaling: herhaal wat vervaagt, niet wat je al weet.

• Aanwijzingen in de les invullen. Je bent druk met luisteren. Later geschreven aanwijzingen zijn beter omdat je weet welke ideeën ertoe deden.
• Onderwerplabels als aanwijzing. „Mitose” is een label. „Wat gebeurt er met de chromosomen in de anafase?” is een aanwijzing.
• Samenvattingen die onderwerpen opsommen. „Deze pagina gaat over enzymen” zegt niets. „Enzymen versnellen reacties door de activeringsenergie te verlagen, en hitte of pH kan hun vorm veranderen” is een samenvatting.
• Nooit testen. Herlees je elke keer de rechterkolom, dan herlees je. Dek hem af.

De samenvattingsregel verdient extra zorg. Hem schrijven is een kleine daad van comprimeren, dezelfde vaardigheid uit onze gids over een hoofdstuk samenvatten. Kun je een pagina niet in een paar zinnen samenvatten, dan verdient die pagina nog een blik voor het tentamen.

Kun je de Cornell methode ook digitaal gebruiken?

Ja. Een tabel met twee kolommen in een willekeurige notitie-app werkt, met de samenvatting als laatste rij. De regel is dezelfde: verberg de rechterkolom als je herhaalt. Sommige studenten plakken hun rechterkolom in een tool en vragen om vragen, en bewerken die vragen dan met de hand. Probeer je dat met LearnKit, zie de gegenereerde vragen dan als concept. Je eigen aanwijzingen zijn vaak scherper omdat je weet wat je docent benadrukte.

Begin klein. Richt één pagina in voor je volgende college, schrijf die avond vijf aanwijzingen en test jezelf er twee dagen later op. Mis je er twee van de vijf, dan doet de methode al haar werk: ze liet je zien wat je moest leren voordat het tentamen dat deed.