Pytania otwarte: ucz się przez wyjaśnianie, nie rozpoznawanie

Gdy quiz daje cztery opcje, część pracy jest już zrobiona za ciebie. Właściwa odpowiedź jest na kartce, a ty musisz ją tylko rozpoznać. Pytania otwarte odbierają tę podporę. Musisz wydobyć ideę z pamięci, uporządkować ją i wyrazić jasno. Dokładnie tego zażądają eseje, egzaminy ustne i zbiory zadań.

Ten tekst omawia, dlaczego pytania otwarte są warte dodatkowego wysiłku, zestaw początków pytań do użycia w każdym przedmiocie i prosty sposób uczciwego oceniania siebie. To część naszego poradnika o nauce przez testowanie.

Sean Kang, Kathleen McDermott i Henry Roediger porównali formaty quizów w badaniu z 2007 roku. Studenci czytali krótkie artykuły naukowe i robili albo quiz wyboru, albo quiz krótkich odpowiedzi, albo ponownie czytali kluczowe twierdzenia. Gdy quizy miały korygującą informację zwrotną, grupa krótkich odpowiedzi wypadła najlepiej w teście końcowym trzy dni później. Autorzy wywnioskowali, że bardziej wymagające przywoływanie daje większą korzyść.

W tej samej pracy jest haczyk. Bez informacji zwrotnej studenci na początku popełniali wiele błędów w krótkich odpowiedziach i mniej korzystali. Pytania otwarte działają więc najlepiej, gdy sprawdzasz odpowiedź zaraz po jej napisaniu.

"Czym jest osmoza?" jest otwarte, ale głównie prosi o wykutą definicję. "Dlaczego czerwona krwinka pęka w czystej wodzie?" prosi o użycie definicji. Drugie pytanie jest trudniejsze i pokazuje, czy naprawdę rozumiesz ideę. Celuj w mieszankę: kilka pytań z przypominania na rozgrzewkę, a potem głównie pytania, które zmuszają do rozumowania.

• Historia: Dlaczego traktat upadł w ciągu dziesięciu lat? Co powiedziałby ówczesny krytyk?
• Biologia: Co stałoby się z poziomem glukozy we krwi, gdyby trzustka przestała wytwarzać insulinę?
• Ekonomia: Czym cena maksymalna różni się od dotacji w wpływie na podaż?
• Literatura: Jak niewiarygodność narratora zmienia znaczenie ostatniego rozdziału?

Ocenianie siebie zawodzi, gdy czytasz odpowiedź wzorcową i myślisz "tak, to miałem na myśli". Żeby tego uniknąć, wypisz punkty oceniania, zanim zaczniesz porównywać. Zwykle trzy do pięciu punktów na pytanie. Potem zaznacz tylko te punkty, które naprawdę są w twoim tekście.

Przykład krok po kroku

Pytanie: "Dlaczego czerwona krwinka pęka w czystej wodzie?" Pierwsza próba może brzmieć: "Bo woda wchodzi do komórki." Punkty oceniania z podręcznika to: wnętrze komórki zawiera więcej rozpuszczonych substancji niż czysta woda, woda przemieszcza się przez osmozę w stronę wyższego stężenia substancji, komórka nie ma ściany, która oparłaby się ciśnieniu, więc puchnie i pęka. Pierwsza próba trafia w jeden punkt z czterech. Przepisana wersja dodaje różnicę stężeń, nazywa osmozę i wyjaśnia brak ściany komórkowej. Ta różnica, od jednego punktu do czterech, to dokładnie nauka, którą byś stracił, czytając ponownie.

Zauważ, że słaba pierwsza odpowiedź nie poszła na marne. Pokazała dokładnie, jakich powiązań brakowało. Na tym polega prawdziwa wartość pytań otwartych: pokazują luki w sposób, w jaki nigdy nie zrobi tego strona znajomych notatek.

Realny tygodniowy rytm to napisanie dwóch lub trzech pytań otwartych po każdym wykładzie, odpowiedź na nie następnego dnia i powrót do tych, z którymi miałeś trudność, kilka dni później. Ten rozkład w czasie liczy się tak samo jak same pytania, a to podstawowa idea powtórek rozłożonych w czasie.

Jeśli brakuje ci pytań, LearnKit może wygenerować pytania otwarte z twoich notatek lub PDF-a, każde z przykładową odpowiedzią. Najpierw piszesz swoją odpowiedź, potem odsłaniasz przykład, żeby się ocenić.

• Czytanie najpierw odpowiedzi wzorcowej. Gdy ją zobaczysz, czytasz ponownie, a nie przypominasz.
• Pisanie tylko pytań o definicje. Przesuń co najmniej połowę pytań w stronę dlaczego, jak i co by było, gdyby.
• Ocenianie na wyczucie. Bez listy punktów oceniania prawie każda odpowiedź wygląda wystarczająco dobrze.
• Pomijanie przepisania. Przepisanie to miejsce, w którym brakująca idea się zapisuje. Zajmuje dwie minuty.

Pytania otwarte dobrze łączą się też z innymi technikami. Pytanie, dlaczego dany fakt jest prawdziwy, to rdzeń elaboracji w nauce, a wyjaśnianie kroku własnymi słowami to samowyjaśnianie. Szczególnie przy egzaminach esejowych zobacz nasz poradnik o przygotowaniu do egzaminu opisowego. Szeroki obraz badań, podsumowany w przeglądzie technik nauki z 2013 roku, zalicza testowanie się do najużyteczniejszych metod, jakich mogą używać studenci.